روایت تازه از فرازی اززندگی مولای متقیان امیرالمؤمنین علی علیه السلام

در ادامه این مطلب، مهم‌ترین اطلاعات منتشر شده درباره «فرازی اززندگی مولای متقیان امیرالمؤمنین علی علیه السلام» را همراه با جزئیات تکمیلی مطالعه خواهید کرد.

در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید.

حضرت علی ع در غار حراء

پیامبر اسلام ^{(صلی الله علیه و آله و سلم)} پیش ازآنکه مبعوث به رسالت شود، همه ساله یک ماه تمام را در غار حرا به عبادت می پرداخت ودر پایان ماه از کوه سرازیر می شد ویکسره به مسجد الحرام می رفت وهفت بار خانه خدا را طواف می کرد وسپس به منزل خود باز می گشت.در اینجا این سؤال پیش می آید که با عنایت شدیدی که پیامبر نسبت به حضرت علی^{(علیه السلام)}  داشت آیا او را همراه خود به آن محل عجیب عبادت ونیایش می برد یا او را در این مدت ترک می گفت؟قراین نشان می دهد از هنگامی که پیامبر اکرم ^{(صلی الله علیه و آله و سلم)} حضرت علی ^{(علیه السلام)} را به خانه خود برد هرگز روزی او را ترک نگفت.مورخان می نویسند:علی آنچنان با پیامبر همراه بود که هرگاه پیامبر از شهر خارج می شد وبه کوه وبیابان می رفت او را همراه خود می برد.ابن ابی الحدید می گوید:احادیث صحیح حاکی است که وقتی جبرئیل برای نخستین بار بر پیامبر نازل شد و او را به مقام رسالت مفتخر ساخت علی در کنار حضرتش بود.آن روز از روزهای همان ماه بود که پیامبر برای عبادت به کوه حرا رفته بود.امیر مؤمنان، خود در این باره می فرماید:«ولقد کان یجاور فی کل سنة بحراء فاراه ولا یراه غیری»پیامبر هر سال در کوه حرا به عبادت می پرداخت وجز من کسی او را نمی دید.این جمله اگر چه می تواند ناظر به مجاورت پیامبر در حرا در دوران پس از رسالت باشد ولی قراین گذشته واینکه مجاورت پیامبر در حرا غالبا قبل از رسالت بوده است تایید می کند که این جمله ناظر به دوران قبل از رسالت است.طهارت نفسانی حضرت علی ^{(علیه السلام)} وپرورش پیگیر پیامبر از او سبب شد که در همان دوران کودکی، با قلب حساس ودیده نافذ وگوش شنوای خود، چیزهایی را ببیند واصواتی را بشنود که برای مردم عادی دیدن وشنیدن آنها ممکن نیست; چنانکه امام، خود در این زمینه می فرماید:«اری نور الوحی و الرسالة و اشم ریح النبوة»من در همان دوران کودکی، به هنگامی که در حرا کنار پیامبر بودم، نور وحی ورسالت را که به سوی پیامبر سرازیر بود می دیدم وبوی پاک نبوت را از او استشمام می کردم.امام صادق ^{(علیه السلام)} می فرماید:امیر مؤمنان پیش از بعثت پیامبر اسلام^{(صلی الله علیه و آله و سلم)}  نور رسالت وصدای فرشته وحی را می شنید.در لحظه بزرگ وشگفت تلقی وحی پیامبر به حضرت علی^{(علیه السلام)}  فرمود:اگر من خاتم پیامبران نبودم پس از من تو شایستگی مقام نبوت را داشتی، ولی تو وصی ووارث من هستی، تو سرور اوصیا وپیشوای متقیانیامیر مؤمنان در باره شنیدن صداهای غیبی در دوران کودکی چنین می فرماید:هنگام نزول وحی بر پیامبر صدای ناله ای به گوش من رسید; به رسول خدا ^{(صلی الله علیه و آله و سلم)} عرض کردم این ناله چیست؟ فرمود: این ناله شیطان است وعلت ناله اش این است که پس از بعثت من از اینکه در روی زمین مورد پرستش واقع شود نومید شد. سپس پیامبر رو به حضرت علی کرد وگفت:«انک تسمع ما اسمع و تری ما اری، الا انک لست بنبی و لکنک لوزیر»تو آنچه را که من می شنوم ومی بینم می شنوی ومی بینی، جز اینکه تو پیامبر نیستی بلکه وزیر ویاور من هستی.