خطبه 109 نهج البلاغه

بسم الله الرحمن الرحیم

قسمتی از خطبه 109 نهج 1 از سخنان حضرت امیر:

كُلُّ شَيْ ءٍ خَاشِعٌ لَهُ وَ كُلُّ شَيْ ءٍ قَائِمٌ بِهِ غِنَى كُلِّ فَقِيرٍ وَ عِزُّ كُلِّ ذَلِيلٍ وَ قُوَّةُ كُلِّ ضَعِيفٍ وَ مَفْزَعُ كُلِّ مَلْهُوفٍ مَنْ تَكَلَّمَ سَمِعَ نُطْقَهُ وَ مَنْ سَكَتَ عَلِمَ سِرَّهُ وَ مَنْ عَاشَ فَعَلَيْهِ رِزْقُهُ وَ مَنْ مَاتَ فَإِلَيْهِ مُنْقَلَبُهُ لَمْ تَرَكَ الْعُيُونُ فَتُخْبِرَ عَنْكَ

ترجمه{خودم}:

هر چیزی در برابر او{خدا} خاشع است،و همه چیز به ارده او پا برجاست،الله بی نیازکننده هر نیازمند و عزیز کننده هر ذلیل و قوی کننده هر ضعیف،و پناهگاه هر مصیبت زده است،شنونده هر سخن و داننده اسرار درون هر که سکوت کرده، و روزی زندگان {مخلوقات :نباتات ،حیوانات،انسان}بر عهده اوست،و هر که بمیرد به سوی او باز می گردد،چشم ها ناتوان از دیدنت هستند تا از تو خبر با خبر شوند.